Z.V.v.O. Dolfijn
de Duikvereniging van Zeeland
Training 25-01-2014

Reisverslag Saparua – Banda – Ambon

 

We hadden een reis in gedachte langs de Molukse eilanden Saparua, Banda en Ambon.
Omdat de verbindingen tussen deze eilanden moeizaam zijn, besluiten we alles dit keer door een reisbureau te laten regelen.
Dat gaat dus al gelijk fout. De reispapieren krijgen we per mail, pas 5 dagen van te voren. Vertrek zondag 4 maart 2018.

Op zaterdag 3 maart 2018 ga ik – door de sneeuw- naar mijn werk, en kijkt Frank om 8 uur ’s morgens of hij al in kan checken.

Tot zijn grote schrik ziet hij, dat de tickets op zaterdag staan!!  Hij belt mij gelijk, en ik kan direct naar huis.
Broodtrommel voor in het vliegtuig. Halsoverkop koffers pakken, en rijden. De duikspullen staan klaar, de rest nog niet.
Wat ’n toestand. We scheuren naar Schiphol, en redden het precies.
Met de excuses van het reisbureau, die dat extra dagje bijboekt, maar we staan stijf van de stress, dus je hebt er niets aan.
Bovendien blijkt tijdens de reis dat we in de haast allerlei handige dingen zoals telefoonopladers, vergeten zijn.

Via Jakarta (overnachting) en Makassar bereiken we Ambon, waar we slapen in een matig hotel aan een hele drukke weg in het centrum van Ambon stad.
De jeugd houdt een straatrace in de nacht, precies onder ons kamerraam komen ze de bocht door.
Volgende dag naar Saparua Eiland met de snelboot. We zijn nu 4 dagen onderweg! Saparua is een prachtig eiland, met top duikspots.


(markt in Saparua)

Veel Ambonezen uit Nederland hebben hier hun roots. We slapen in Mahu Lodge, een groots opgezet resort, veel vergane glorie, maar ons eigen huisje is schoon, met warme douche met WC,  Airco en fan.
We zijn de enige gasten. De mensen zijn supervriendelijk en zorgzaam.

Dat Malukku eten, top! Het beroemde Nusa Laut en andere duikstekjes, allemaal gedoken.
Ongerept, haaien, napoleons, murenen, veel vis en hard en zacht koraal.


(murenen)

(leaffish)


We doen ook nog een rondrit over het eiland en zien de verschillen tussen Christendorpjes (houten kruizen met lint overal) en Moslimdorpjes, wat rommeliger, met geiten langs de weg.
Het eiland heeft ook nootmuskaatplantages.


(nootmuskaat met de foelie er nog omheen)

Volgende eiland, Banda.

Maar eerst weer terug naar Ambon.
Gelijk ’s avonds op de Pelni nachtferrie, want de snelboot vaart weer niet.


(Pelni ferrie)

Op de nachtferrie (12-14 uur varen) kunnen we een hut regelen van de bemanning, met 2 bedden. Perfect. Er hangt een onderbroekje te drogen in de WC. Niet te veel nadenken, kleren aanhouden en slapen.

Banda, we zijn hier nu 2 X geweest, (waarvan 1 X met Jos en Lianne) en het blijft geweldig.
Heel relaxed, zeer goed lopend duikresort Blue Motions – Baba Lagoon, met Duitser Tuta en zijn vrouw Marijke aan het roer. De Duitse püncktlichkeit komt hier naar boven, alles is perfect geregeld, een geweldige duikboot met zonneterras!!
Elke dag 2X duiken, lunch mee. De gidsen spoelen zelfs je spullen, je hoeft alleen maar aan boord te stappen. Prachtig duikgebied. ’s Avonds uit eten, het duikresort heeft geen keuken, en gunt dat ook de locale mensen.
En die kunnen koken!!
Zelfs als je niet duikt, is dit zo’n relaxed eiland, met dat gekruide eten, en die onvergetelijke juices: avocado , sirsak, mango en kandaria.
Omdat het een klein eiland is, ken je iedereen na 2 dagen, er rijden 3 auto’s rond, dus alles slentert door de straatjes. Dit zijn de beroemde Spice Eilanden, met nootmuskaat, kaneel, kruidnagel, alles ooit door de VOC opgezet.
Veel oude Hollandse glorie is nog te zien op de eilanden, waaronder ook de plantage van de 13e generatie van Pieter van den Broecke.

De enige “perkenier” die is gebleven. Hier gaan we op bezoek bij Ponkie van den Broecke, kaneelthee met gebakken banaan.


(Ponkie van den Broecke bij VOC poort)

Er hangt een groot portret van Pieter van den Broecke, geschilderd door Frans Hals. Het is een replika, de echte hangt in Londen. De Nederlanders hebben hier echt huisgehouden (Jan Pieterszoon Coen) , slavenarbeid, en de Bandanese bevolking deels uitgemoord en verdreven. Maar die oude Hollandse droogschuren, poorten en forten, ik vind het allemaal heel interessant. In ons favoriete restaurantje staan ouderwetse oerdegelijke en prachtig gemaakte Hollandse stoelen. Daar zitten we dan op. Jullie begrijpen, we moeten gewoon weer terug.

Het duiken is uitstekend, mooie koraalwanden en riffen. Bij de lava flow zien we omver gevallen tafelkoralen die gewoon verder groeien en in hoog tempo door de vele mineralen uit de lava.

(omgevallen tafelkoraal bij lavaflow die verder groeit)

Ook de macro liefhebber kan hier zijn hart ophalen. Pygmee seahorse en heel veel kleine creaturen op de koralen, zeekomkommers en veersterren. De gidsen weten ze allemaal te vinden.

(mini kreeftjes op gorgoon)
 
 
(krabje in anemoon (1 cm))
 
 
(spookkreeftje op zakpijp (0,5 cm))                                                

Helaas krijgt Janet op Banda keelontsteking en oorontsteking, zoals altijd, dus 3 dagen niet duiken.
Het begint te wennen. In totaal zouden we 5 dagen op Banda zitten, en vanuit Banda zouden we 2 dagen naar het eiland Hatta gaan.
Hutje aan het  strand, heel primitief, maar ook hier topduiken. Omdat we in Saparua en Ambon al gehoord hebben, dat hier een nieuwe soort Dengue heerst die dodelijk kan zijn, en Tuta op Banda ons echt waarschuwt, daar niet naar toe te gaan tenzij we weten te voorkomen gestoken worden door muggen, cancelen we dit eiland. Er zijn al 2 jonge toeristen aan overleden dit jaar en veel komen er ziek vandaan.
Dit risico willen we niet lopen en blijven bij Tuta. Zelfs de politie komt er aan te pas, want niemand wil nog naar Hatta, kwaadsprekerij wordt Tuta verweten! Frank moet de volgende dag op het politieburo komen voor een getuige verklaring, maar als hij met zijn collega’s praat blijkt het plots allemaal anders te zijn en vertrekken ze weer met excuses op zak.
De locale dokter had bevestigd dat er inderdaad Dengue heerste op Hatta. Met de nachtferrie weer terug naar Ambon, we delen een hut met z’n vieren, er gaan veel mensen van Banda weg.
De snelboot vaart weer niet, daar kan je niet van op aan, en er is maar 1X per week een grote Pelni ferrie met fatsoenlijke hutten. Onderweg wordt Frank ziek. Hij stapt ziek met hoge koorts van boord, ook een Zwitser krijgt koorts. De plannen in Ambon zijn, nog 3 dagen “muck diving”  tussen de rotzooi, op zoek naar de vreemdste dieren en vissen die je ooit gezien hebt. Helaas, Frank is inmiddels zo ziek, die gaat niet meer duiken. We gaan – met de gids van het reisbureau- naar de dokter, het ziekenhuis om bloed te prikken. Frank heeft 39.5 koorts, eet niets meer, zware hoofdpijn en misselijk. De tests wijzen niets uit. Hij krijgt wat pilletjes, en ligt op bed. Janet besluit om wel te duiken, het is minder dan 5 minuten varen, en ik ben, samen met de Chinees Cheng, de enige gast. Na elke duik komen we direct terug, maar Frank verbeterd niet. Terug naar Nederland, met een doodzieke Frank, 2 zware koffers en 3 X handbagage… ik jank. In het vliegtuig wordt ik ook ziek, rugpijn misselijk, hoofdpijn en kotsen. In een zakje. (goed he!)  In Nederland gaan we gelijk naar de dokter, en bloed prikken en ontlasting inleveren. De huisarts raadpleegt GGD, Havenziekenhuis Rotterdam en specialisten. Die buigen zich over de klachten. Frank plast inmiddels bloed. De uitslag…. DENGUE (knokkelkoorts) we zijn allebei nog nooit zo ziek geweest. Koffers blijven 3 dagen in de auto staan! Geen power voor. Nu, na 2 weken zijn we weer redelijk opgeknapt. Er is geen medicijn voor, dus uitzieken. Omdat Frank toch veel zieker is geweest en tot het uiterste is gegaan, duurt dat toch wat langer. Hij is 7 kg kwijt, en ik 5 kg. (ik waai bekant van de dijk). Gelukkig vergeet je de ellende snel, en ik roep nu al weer, ik wil terug naar Banda!!  Omdat er wat onderling contact is tussen het duikresort op Banda, weten we dat er in totaal 5 mensen ziek zijn geworden van ons groepje duikers. Allemaal dengue. Gewoon pech gehad, hier is niets aan te doen want je kunt nu eenmaal niet 100% voorkomen dat je gestoken wordt door een mug.

Een bewogen reis van begin tot eind… we willen weer terug!

Janet & Frank






























Reacties

Lien op 17-08-2018 12:14

Met welke reisorganisatie zijn jullie geweest? En hoe vaak komt het voor dat de fastboat niet gaat?

Jos en Lianne op 14-04-2018 11:42

Wat een leuk verslag om te lezen. Een feest van herkenning voor ons. Niet de Dengue gelukkig maar wel het gevoel op Banda en het prachtige duikgebied.

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Dit is een verplicht veld

Z.V.v.O. Dolfijn
Nieuwsbrief ontvangen?

Meld U nu aan!
Lidmaatschap vereist